U bent hier: Home › Toerfietsen › Verslagen Toerfietsen

Van de toercommissie, zomer 2011

Bloedstollend

Met een aantal bloedstollende etappes is een einde gekomen aan het grootste wielerspektakel ter wereld: de Tour de France. Het was in alle opzichten een fascinerend gebeuren, waarbij er in de diverse media naast de sportieve prestaties ook veel aandacht werd besteed aan de veiligheid van de renners: sommige wegen zouden te smal zijn voor een peloton van bijna 200 renners, de afdalingen zouden te gevaarlijk zijn en het massaal toegestroomde publiek zou de bewegingsruimte van de renners beperken. Dit laatste snijdt enig hout, maar de eerste twee punten zijn m.i minder relevant. Het is immers nog steeds zo dat de ‘renners de koers maken’. Zij bepalen zelf de snelheid, waarmee er wordt gefietst en zij zullen zelf op een verantwoorde manier om moeten gaan met de omstandigheden die zij onderweg tegenkomen. Daarbij dienen zij niet alleen rekening te houden met hun eigen veiligheid, maar ook met de veiligheid van de andere renners.

Ook bij de Rabobank Omloop Flevoland kwam de veiligheid ter sprake. Enkele deelnemers stelden voor om de ‘recreatieve’ fietsers en ‘het kromme stuurgilde’ niet over dezelfde paden te laten fietsen. Hoewel er voor dit voorstel het nodige te zeggen is, vind ik het ‘samen fietsen van de ‘recreatieve’ fietsers en ‘het kromme stuurgilde’ één van de charmes van het grootste fietsevenement van de provincie Flevoland. Ook hier ‘maken de renners de koers’. Door de welbekende gedragscode voor toerfietsers in acht te nemen, kan het niet anders zijn, dat iedereen met veel plezier zijn of haar ‘kilometers heeft gemaakt’. Gelet op de reacties van de ruim duizend deelnemers kunnen we, mede dankzij de goede weersomstandigheden, spreken van een geslaagde Rabobank Omloop Flevoland 2011. Ondanks het ontbreken van de juiste GPS-routes waren er lovende woorden voor de ‘perfecte organisatie’, de mooie routes met ‘veel afwisseling van bossen, vele meren en open landschappen’, de ‘goede bewegwijzering’ en de ‘prima verzorging’. De deelnemers hebben genoten, ontdekten Flevoland en ‘weten nu dat je hier, ondanks of misschien wel dankzij de wind leuk kunt fietsen’. Voor menigeen was het ‘lekker buffelen’ tegen de wind in.

In tegenstelling tot de GPS-routes bij de Rabobank Omloop Flevoland is de ‘nieuwe’ MTB- route wel op orde. Het fietsen op deze route wordt, dankzij de steeds weer aangebrachte verbeteringen, steeds leuker. Dat deze verbeteringen niet onopgemerkt voorbijgaan aan de gebruikers, wordt duidelijk in de ranglijst van de beste MTB-routes van Nederland. De MTB- route van Lelystad behoort inmiddels tot de beste 15 MTB-routes van Nederland. Met de ‘steilste klim van Nederland’, ligt een plaats in de top-tien in het verschiet. Een mooi resultaat voor alle noeste arbeid van Rein Overkamp en zijn vrijwilligers. In combinatie met een groot aantal gediplomeerde MTB-instructeurs is de verwachting, dat we binnenkort nog meer (MTB-)leden kunnen begroeten. Ook vanuit de enorme aandacht die de Tour de France in de media heeft gekregen is een stijging van het aantal leden te verwachten. De zoektocht naar tweedehands racefietsen op Marktplaats is enorm toegenomen en het schijnt zo te zijn, dat er in Nederland 700.000 mensen minimaal twee keer per week op een racefiets zitten. Aangezien de NTFU ‘slechts’ 50.000 leden heeft, zijn er dus nog voldoende groeimogelijkheden.

Ondertussen blijven we maar ‘gewoon’ doorfietsen en staan er de komende weken weer een aantal interessante tochten op het programma. De toerleiders hebben weer hun best gedaan om een aantal interessante en uitdagende routes samen te stellen. In deze routes kan eventueel ook de nieuwe spoorbrug tussen  Zwolle en Hattem een plaatsje krijgen. Dan dient wel het fietspad naast de spoorbrug te worden genomen en niet zoals een waaghals de spoorbrug zelf. Het was een spectaculair gezicht, maar het lijkt me toch beter op om een veiligere manier ‘tot grote hoogte’ te stijgen.

Wil Dennissen

28 februari 2010:  Koffietocht-openingsrit

Zondagmorgen, de wekker loopt af, en direct luister ik, maar ik hoor geen harde wind en ook geen regen. De weersverwachting was op zaterdagavond niet al te best. Bed uit en ik kijk door het raam en zie het licht regenen en tijdens de voorbereidingen voor het ontbijt de laptop aan gezet en weeronline bekeken. De site gaf aan dat de meeste regen nog moest vallen en er stond letterlijk dat het vandaag waardeloos fietsweer was in Lelystad. Om 9.30 uur in de regen naar de kantine van Unicum met een poncho om mijn schouders om droog te blijven. Ik kon mijn fiets regenjack niet vinden en ik wist niet meer of mijn kanariegele windjack ook waterdicht was. Vandaar de poncho, al zag het er niet uit. In het clubhuis aangekomen had ik als toerleider van de koffietocht de gedachte de rit vanwege het slechte weer niet door te laten gaan maar toen om tien uur bleek dat er 6 deelnemers op de eerste koffietocht waren afgekomen, zijn wij gestart voor een kortere tocht zonder koffiestop omdat de horeca niet erg blij zal zijn geweest met een aantal verzopen fietsers.

Onze tocht startte om 10.00 uur met lichte regen. Wij fietsten over de Botterbrug naar de Schoener en naar het Hollandse Hout over het nieuwe betonfietspad naar en over de Knardijk naar de stuw en nog een stukje over het 'schapenpad”om vervolgens linksaf de Knardijk te verlaten richting de Eendenweg naar Lelystad airport. Richting Lelystad hadden wij de wind in de rug dus dat was relaxt fietsen. Toen ik door een waterplas reed waar ook het asfalt beschadigd was, reed ik door door een gat en had even later een lekke band. Geen punt wieltje eruit bandje wisselen en weer gaan. 100 meter verder weer lek. Weer wieltje eruit, buitenband gecontroleerd (niets gevonden), nieuw bandje er in en weer gaan. 100 meter later weer lek! Dat was toch iets minder gezellig en de bandjes waren ook op. Buitenband er maar eens helemaal afgehaald en door Rob laten inspecteren. Hij vond een glasspinter in mijn nieuwe buitenband met antieleklaag. Nu de boosdoener verwijderd was moest er nog even een oplossing worden gevonden voor een binnenband. Bert bood mij zijn racefiets binnenband aan voor mijn ATB. Nadat de binnenband wat boller was opgepompt in mijn ruimere buitenband konden wij de rit vervolgen richting het clubhuis waar de erwtensoep ons goed smaakte.

Al met al was het reuze gezellig en de regen en wind vielen ook best mee. En ik heb mijn portie lekke banden voor dit seizoen alvast opgemaakt.

Groet Hans 

Voor foto's bekijk de foto-album